پنجشنبه ۳۱ تیر ۱۳٩٥
خیام در این ایام (1)

جناب آقای دکتر عمر خیام، متخصص امور عنب(یه)

با سلام. احتراما به استحضار می رساند، مجموعه رباعیات شما جهت نظارت به دست بنده رسید. در همان تورق نخستین، با این رباعی مواجه گشتم:

گر باده خوری تو با خردمندان خور

یا با صنمی، لاله‌رخی خندان خور

بسیار مخور و رد مکن، فاش مساز

اندک خور و گه‌گاه خور و پنهان خور

متاسفانه در مصرع اول، ترویج باده خواری و میگساری نموده‌اید. مصرع دومتان توصیه به برگزاری مجالس لهو و لعب و مصرع آخر نیز، آموزش پنهان‌کاری می‌باشد. هرچند مصرع سوم توصیه به صرفه جویی و مقابله با اسراف می کند که از ضروریات این عصر است، با این حال، به دلیل محتوای بیت قبلی، قابل چاپ و انتشار نمی باشد. به همین دلیل، با همت کارگروهی مجرب و شایسته، تغییراتی مختصر و ناچیز در شعرتان اعمال شد تا آموزه‌های اخلاقی، انسانی و پزشکی در آن موج بزند. شعر جدید شما به شرح زیر است:

گر چای خوری تو با خردمندان خور

لیوانی و بشکه‌ای نه! در فنجان خور

بسیار مخور، یکی دو تا کافی هست

با کشمش و بی‌‌شکر و بی‌قندان خور!

در ضمن لیست خردمندان مجاز جهت خوردن چایی به زودی از طریق کارگروه شایسته و مجرب دیگری به استحضار خواهد رسید.


دنباله Add to Del.icio.us Balatarin