پنجشنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳۸٦
نمايشگاه ملی مذهبی رسانه‌های ديجيتال!

نخستین جشنواره ملی! رسانه‌های دیجیتال و نرم‌افزارهای چندرسانه‌ای از ۲۴اردیبهشت در محل دایمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران آغاز و تا ۳۱اردیبهشت ادامه خواهد داشت. حرف و حدیث‌های زیادی در مورد این نمایشگاه شنیده شده و در نوع خودش مخالفان و موافقان زیادی دارد.

قبل از پرداختن به نقاط ضعف و قوت این نمایشگاه در چند روز گذشته، به یک ایراد کلی می‌پردازم:

همه‌ساله در حوزه انفورماتیک و ارتباطات، نمایشگاههای متعددی در کشور برگزار می‌شود. الکامپ و تلکام دو نمونه از این دست هستند. در کنار این‌دو، نمایشگاههای دیگری از قبیل کارت اینترنت و تلفن هم برگزار می‌شود و هر از گاهی نمایشگاههایی برای نرم‌افزارهای چندرسانه‌ای یا وب، وپ و نشریات الکترونیکی یا حتی فستیوال‌های وبلاگی هم برگزار شده که علیرغم استقبال چشمگیر تنها یکی دو دوره شاهد برگزاری آنها بوده‌ابم.

برپایی چنین نمایشگاه‌هایی پیش از آنکه دغدغه متولیان و مسئولان را برای توسعه فناوری ارتباطات و اطلاعات نشان دهد، دغدغه آنها برای برگزاری نمایشگاه اختصاصی و تبلیغ شخصی‌است. بی‌تردید در زمینه برگزاری نخستین نمایشگاه‌ها رتبه اول را در دنیا داریم. یقین دارم این نمایشگاه در سالهای بعد با نام دیگری برگزار خواهد شد و باز عنوان نخستین را یدک خواهد کشید. در حالیکه می‌شود با ادغام همه نمایشگاه‌های مذکور و تحت یک عنوان کلی، جشنواره‌ای برگزار کرد که هم با استقبال مردم روبرو شود و هم رضایت شرکت کنندگان را فراهم آورد.

اما در مورد جشنواره‌ای که در حال برگزاری‌است چند نکته را باید ذکر کرد:

۱- عنوان ملی برای جشنواره‌ای که نود درصد غرفه‌هایش به مجمع‌وبلاگنویسان مسلمان و هیات‌بلاگ و وبلاگنویسان استشهادی واگذار شده چندان جالب به نظر نمی‌رسد. در میان وبسایتها هم باز عده‌ای همفکر و هم‌عقیده با آقایان وزارت ارشاد صاحب غرفه‌اند و بقیه خیر! آیا بهتر نبود به جای چنین نمایشگاهی، نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال اسلامی برگزار می‌شد؟

۲- مطابق سالهای گذشته، نمایشگاه اینترنتی فاقد اینترنت است! در کجای دنیا قابل تصور است که نمایشگاهی در زمینه اینترنت برگزار شود ولی اینترنتش برقرار نباشد؟ متاسفانه این مشکل در سال‌های گذشته هم بوده و کسی تا امروز برای رفع این مشکل اقدامی نکرده‌است.

۳- من در دومین روز نمایشگاه به آنجا سر زدم و دیدم هنوز غرفه‌ها مشغول غرفه‌آرایی هستند. به رسم عادت مالوف، همه کارها برای دقیقه نود گذاشته شده و چیدن غرفه‌ها هم در حالیکه نمایشگاه به میانه کار خود رسیده هنوز ادامه دارد!

۴- علیرغم اینکه ساعت برگزاری نمایشگاه از ۹صبح تا ۶بعد از ظهر اعلام شده بود، اما ناهماهنگی میان برگزارکنندگان و شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی، باعث شد بازدیدکنندگان را ساعت۵با لحن زننده‌ای از سالن‌ها بیرون کنند!

۵- عدم شرکت سرویس بلاگفا در این نمایشگاه از نقاط تاریک آن است. با علیرضا شیرازی که صحبت کردم به دلیل خلف وعده برگزارکنندگان، به شدت ناراحت بود. با توجه به مشکلاتی که در اولین روز پیش آمد من حق را کاملا به او می‌دهم.

۶- اطلاع‌رسانی در حوزه شهری عملا زیر صفر است. در حالیکه دولت می‌توانست با پخش چند زیرنویس از شبکه تهران و همینطور پخش پیام‌های بازرگانی از طریق مترو نمایشگاه را با ازدحام و استقبال بیشتر و به شکل آبرومندانه‌تری برگزار کند اما در این زمینه اصلا موفق عمل نکرده‌است.

۷- اینها را که نوشتم مشاهدات بازدید یک ساعته من از سالن وبلاگها و وبسایتها بود! هنوز به سالن نرم‌افزارهای چند رسانه‌ای سر نزده‌ام. شاید فردا بروم!

در حاشیه نمایشگاه:

الف) آرش کریم‌بیگی را یکسالی میشد که ندیده بودم. و البته به نظر چیزی را هم از دست نداده بودم :دی. بعد از یکسال بین من و او فقط چند جمله رد و بدل شد:

آرش: سلام نادر. خوبی؟
من: مرسی تو چطوری؟
آرش: خوبم. نادر خیلی چاق شدی‌ها!
من: کاری نداری؟ خداحافظ!

ب) این‌روزها که وبلاگ داریوش کبیر را می‌خوانم سرحال می‌آیم. او از همان دوستانی‌است که وبلاگ را همزمان با من شروع کرده و خاطرات مشترک زیادی با هم داریم. از دوستان آن دوره بیلیارد هم هنوز می‌نویسد و شیمیکا هم شروع به نوشتن کرده. اینها را نوشتم که بگویم از دیدن پانیز نازک نارنجی! در نماشگاه حسابی خوشحال شدم.

ج) از دیدن جلال سمیعی و عبید شاکی که مشغول غرفه‌آرایی و تزئینات داخلی غرفه بودند کلی خوشحال شدم.

د) روز جمعه ۲۸اردیبهشت عده‌ای از بلاگرها قصد دارند از ساعت ۱۵ در سالن وبلاگها دور هم جمع شوند. به احتمال قوی اگر عمری باقی بود من هم سری به این دوستان خواهم زد.


دنباله Add to Del.icio.us Balatarin