دوشنبه ۱٠ آذر ۱۳۸٢
 

 زماني كه مرا از انتهاي بركه عشقت
به نرمي,طرد مي كردي
درون من طنين ناله اي جانكاه مي پيچيد:
چه بي حاصل
كه عمري هستيم را واژه هاي ناب شعرم را
به اميد محبت در رهت ايثار مي كردم
چه بي حاصل

                                      نوشته شده توسط الميرا


دنباله Add to Del.icio.us Balatarin